blog image

زوج درمانی

کلمات کلیدی :

تعارض درباره صمیمیت

زوج هایی که فاقد صمیمیت هستند، همواره درباره آن تعارض ندارند. درمانگر برای مشخص کردن اینکه تعارض یک زوج با صمیمت مرتبط است یا خیر میتواند از چک لیست صمیمیت ( لینک قسمت قبل https://www.instagram.com/p/CNBpaioroIz/?utm_source=ig_web_copy_link ) استفاده کند و هر یک از مشکلاتی را که منجر به تعارض در رابطه زوج می شود با کشیدن دایره ای دور آن علامت بزند. اگر یکی از مشکلات مذکور یا تعداد بیشتری از آنها منبع تعارض باشند، درمانگر می تواند این احتمال را بدهد که مشکلات صمیمت زوج نیاز به بررسی بیشتری داشته و نیاز است در تمرکز درمان قرار بگیرد.

گاهی هر دو همسر ادعا می کنند صمیمیت بیشتری می خواهند اما در مورد زمان، مکان، نحوه و شرایط آن در جدال هستند. یکی از همسران ممکن است از فقدان صمیمیت جنسی شکایت کند و همسرش از نبودن صمیمت عاطفی در رابطه گلایه مند باشد. اگر چنین زوج هایی فقدان صمیمت را نیز تجربه می کنند به نظر می رسد که منبع ناتوانی آنها در حل تعارض باشد.

همسران به احتمال بیشتر هنگامی درباره صمیمت دچار تعارض می شوند که خود را از مقابله موثر با چالش من در مقابل ما(لینک پیام توضیح این چالش https://www.instagram.com/p/CJpobY9nQkk/?utm_source=ig_web_copy_link )، ناتوان می بینند. تعارضات حل ناشدنی من درمقابل ما ریشه در ناتوانی همسران برای پذیرش این واقعیت دارد که آنها دو فرد مجزا درون یک رابطه صمیمانه هستند. مجادله بر سر صمیمیت می تواند انعکاس دهنده این باور غلط همسران باشد که آنها باید چیزهای دقیقا مشابهی را بخواهند که موجب می شود تلاش کنند خواسته ها و ترجیجات یکدیگر را تغییر بدهند.

چالش حل نشده من در مقابل ما اغلب شدت درگیری همسران را توجیه می کند. در افراد آسیب پذیر، روابط صمیمانه تهدیدی برای از دست دادن خویشتن است. زیرا همسران با یکدیگر شناسایی می شوند و دیگران آنها را به عنوان یک واحد در نظر می گیرند. اکثر افراد می توانند از بخشی از یک واحد زوجی بودن لذت ببرند و گمان می کنند این همه آن چیزی نیست که آنها هستند؛ یعنی هر یک به خودی خود نیز در یک یا چند حوزه فعالیت به عنوان یک فرد مستقل در نظر گرفته می شوند. با این همه افرادی که بیش از جد نسبت به احساس از دست دادن خویشتن آسیب پذیر هستند معتقدند که باید تعداد زیادی از فعالیت هایی را که شامل همسرشان نباشد در برنامه خود قرار دهندو نتیجه این است که همسرشان احساس حذف شدن و تنهایی می کند.

تعارض درباره صمیمت می تواند برخاسته از تنظیم ناکارآمد صمیمیت – فاصله باشد. یکی از همسران یا هر دو ممکن است مهارتهای آغازگری خوبی نداشته باشد. احتمالا همسر علاقمندتر با روشهایی به دیگری نزدیک می شود که طرد شدنش را تضمین می کند. آنها همچنین ممکن است در رد کردن مودبانه و با ملاحظه آغازگری های طرف مقابل ناموفق باشند. احتمالا همسر بی میل تر با شیوه ای آغازگری دیگری را رد می کند که غرور و احساسات لطیف او جریحه دار می شود.

یکی دیگر از ریشه های تعارض درباره صمیمت ممکن است ناشی از این باشد که یکی از همسران تمایل کمی به صمیمیت دارد زیرا درگیر چالش خشنودی در مقابل آسیب پذیری ( لینک مربوط به این چالش https://www.instagram.com/p/CJXd8p-HpJT/?utm_source=ig_web_copy_link) است. شکست در مقابله موثر با این چالش صمیمت می تواند فضای منفی را حول آغازگری و مبادله صمیمت ایجاد کند.

در نهایت تعارض های همسران درباره صمیمیت می تواند سرزنش گری های تلخ و اتهامات متقابلی را درباره تاثیراتی که خلق هر یک از همسران بر دیگری می گذارد شامل شود.

 

برگرفته از کتاب: چالشهای صمیمیت مفهوم بندی، ارزیابی و درمان

نوشته کارن پراگر

ترجمه فاطمه ریاحی

انتشارات ارجمند