blog image

زوج درمانی

کلمات کلیدی :

مشکلات شایع مطرح شده در جلسات زوج درمانی

مراجعه کنندگان به زوج درمانگران عموما همسرانی هستند که به شکلی از رابطه زوجی خود احساس نارضایتی می کنند و برای بهبود رابطه به زوج درمانگر مراجعه نموده اند. آنان مشکلاتی را در اتاق درمان مطرح می نمایند که به طور کلی می توان این مشکلات را در چهار دسته کلی قرار داد:

  • فقدان صمیمیت
  • تعارض درباره صمیمیت
  • تعارض مکرر و حل نشده
  • عشق از دست رفته

از میان مشکلات مطرح شده دو مشکل اول، مشخصا در حوزه صمیمیت قرار دارند و دو مورد بعدی می توانند پیامدهای اقدامات مشکل ساز در جهت رفع چالش های مربوط به صمیمیت باشند گرچه عوامل دیگری نیز در ایجاد آنها می تواند نقش داشته باشد.

در این بخش به بررسی بیشتر این مشکلات می پردازیم:

فقدان صمیمیت

زوج هایی که از فقدان  صمیمیت رنج می برند، اغلب مانند هم خانه با یکدیگر زندگی می کنند. گاهی تعارضات کمی میانشان وجود دارد. آنها در این موضوع تخصص یافته اند که با حفظ فاصله از یکدیگر، ثبات زندگی مشترک را نگاه دارند. همین امر در کنار مشاهده تعارضات جدی میان سایر زوج ها، ممکن است این تصور را در ذهن یکی یا هر دو همسران ایجاد نماید که رابطه شان مشکل جدی ندارد. اگرچه هر دو به این امر واقفند که رابطه شان به اندازه کافی رضایتبخش نیست.

در این زوج ها، هیچکدام برای افزایش عشق یا پرداختن به فعالیت جنسی ابتکار عمل چندانی ندارد. ممکن است یکی از همسران نارضایتی بیشتری را تجربه کند. یکی یا هر دو همسران محرومیت از نیازهایشان را تجربه می کنند و ممکن است یکی از آنها به فکر برقراری رابطه با دیگران باشد. فقدان صمیمیت می تواند بدنبال چالش « خشنودی در مقابل محافظت از آسیب دیدگی» اتفاق بیفتد. یکی یا هر دو همسران از نزدیک شدن به یکدیگر واهمه دارند چون نگران آسیب پذیر شدن و آسیب دیدگی ناشی از نزدیکی به دیگری هستند.

از سوی این مشکل می تواند بازتاب چالش« تداوم گذشته در زمان حال» باشد که بویژه خود را در ارتباط جنسی همسران نشان می دهد. مواجهه ناسالم و نامناسب با موضوعات جنسی در کودکی آسیب زا است و به نگرشها و احساساتی منجر می شود که حفظ یک رابطه صمیمانه جنسی را دشوار می نماید. پیامهای منفی والدین درباره بدن، جذابیت خود، تمایلات جنسی و مشروعیت جست و جوی لذت جنسی می تواند بر احساس راحتی یک بزرگسال نسبت به صمیمیت جنسی تاثیری پایدار بگذارد.

فقدان صمیمیت بیش از همه خود را در رابطه جنسی همسران نشان می دهد. یکی یا هر دو ممکن است تمایل بسیار کمی به رابطه جنسی داشته باشند.

زمانیکه زوج با مشکل فقدان صمیمیت مراجعه می کنند، یکی از همسران تمایل دارد دیگری را به عنوان «آدم بد رابطه» برچسب زده و او را در نقش فردی قرار دهد که با صمیمیت مشکل دارد. همسری که این نقش به او واگذار شده اعلب خود را در نقش مقاومت کننده در برابر تلاشهای همسرش برای صمیمیت می بیند. بسیار مهم است که زوج درمانگر به سادگی الگوی سرزنش یک همسر را نپذیرد چرا که این نحوه درک برای زوج سودمند نیست. مشاهده دقیق تعاملات زوج اغلب نشان می دهد که همسر مقاومت کننده تنها کسی نیست که در فقدان صمیمیت نقش دارد. ممکن است درمانگر متوجه شود که همسر دیگر به ندرت آغازگر ارتباط صمیمانه است چرا که از ادامه تلاشهایش برای برقراری رابطه صمیمانه مایوس و منصرف شده است. به این ترتیب همسران سالهاست که به همین روش ادامه داده اند. آنها با هم دوستانه رفتار می کنند اما واقعا دوست نیستند. به گفته کارپل( 1976) همسران در چنین روابطی توافقی نانوشته با یکدیگر دارند که سطح پایینی از صمیمیت را حفظ نمایند. سطحی که در آن شرایط ایده آل و عالی برای نزدیک شدن به یکدیگر هرگز در زندگی واقعی اتفاق نمی افتد. این توافق نانوشته راهکار نامناسبی برای مصون ماندن از چالش« خشنودی در برابر محافظت از آسیب دیدگی» است.

چک لیست مشکلات مطرح شده رایج در فقدان صمیمت

داشتن یک چک لیست به زوج درمانگر کمک می دهد تا در تشخیص و برنامه درمان موفق تر عمل نماید. مشکلاتی از این دست در چک لیست درمانگر می توانند حاکی از فقدان صمیمیت همسران باشد:

  • یکی از همسران احساس می کند از بخش هایی از زندگی زوجی یا زندگی همسرش کنار گذاشته شده است.
  • یکی یا هر دو همسران از فقدان صمیمت شکایت دارند.
  • یکی از همسران از هم نشینی با دیگری اجتناب می کند یا برای آن پیش قدم نمی شود.
  • کشش و محبت گذشته از بین رفته، رابطه فاقد گرمی و نشاط است.
  • یکی از همسران میل فزاینده ای به تنها بودن دارد.
  • یکی از همسران گزارش می کند که به ارتباط جنسی میل کمی دارد یا بی علاقه است.
  • یکی از همسران پنهان کاری می کند.
  • یکی از همسران یا هر دو احساس می کنند مورد توجه و قدردانی نیستند.
  • یکی از همسران کناره گیری کرده و ازنظر عاطفی در دسترس نیست.
  • ارتباط همسران رسمی، بیش از اندازه مودبانه و خالی از احساس است.
  • یکی از همسران به طور روزمره افکار و احساسات خودش را به اشتراک نمی گذارد.
  • دفعات کم ارتباط جنسی
  • یکی از همسران بسیاری از اوقات غایب است.
  • یکی از همسران یا هر دو احساس تنهایی می کنند.
  • دفعات کم لمس کردن و بوسیدن
  • یکی از همسران یا هر دو رابطه خارج از ازدواج دارند.

برای هر زوج، تعدادی از این موارد صدق می کند. تعداد مواردی که تیک خورده باشند شدت فقدان صمیمت را نشان می دهد.

 

ادامه مطلب را در هفته های آینده دنبال کنید

خلاصه ای از کتاب چالشهای صمیمت مفهوم بندی، ارزیابی و درمان

نوشته: کارن پراگر

ترجمه فاطمه ریاحی

انتشاران ارجمند